Hoxe estiven con M. e C.. Facía moito que non os vía. Pasou tanto tempo e a miña vida mudou tanto desde entón que tiña certo temor ó reencontro. Pero saiu moi ben. Son persoas moi especiais coas que compartin todo tipo de momentos. Dos mellores e dos peores da vida. E sinto que cando o que hai é realmente bo, especial, a amizade permanece. Aínda que tantas outras cousas sexan distintas. E iso dame azos e faime ser un pouco optimista.
M. e C. lémbranme tamén a S., que xa non está con nós.
Ata que os mares sequen. Unha Escocia en clave galega
-
Ata que os mares sequen camiña entre o libro de viaxes, as memorias, a
reportaxe xornalística e o ensaio literario. Un libro sobre Escocia, vista
e compren...
Há 4 dias
Nenhum comentário:
Postar um comentário